Bij fusies en reorganisaties komt altijd de lastige vraag: ‘Wat doen we met…?’ Dat is de manager die niet mag worden ontslagen. Hij werkt al zo lang bij het bedrijf, hij weet zoveel, of er hangt een te hoog prijskaartje aan ontslag.

Wat is dan dé oplossing? De parkeerfunctie! Het is maar voor een paar jaar, want dan gaat hij toch met pensioen. Of misschien begrijpt hij wel dat hij hier is uitgepraat en trekt hij zelf zijn conclusies… Parkeren is je vervoermiddel stilzetten, uitstappen en iets anders gaan doen. Dus wat doen veel managers in een parkeerfunctie? Juist! Zichzelf stilzetten en geestelijk uitstappen. Of, nog erger, een sta-in-de weg worden voor de ontwikkeling van de organisatie.

Het wrange is dat die parkeerfuncties worden bedacht vanuit zorg voor die manager. Je mag hem toch niet zoveel leed berokkenen, je kunt hem dat gezichtsverlies toch niet aandoen? Maar tegelijkertijd geef je de betrokkene ook impliciet de boodschap dat hij of zij geen goed manager is en geen hart heeft voor de zaak. Zou je het zelf ook niet doorhebben, als door een fusie of reorganisatie jouw talenten niet meer nodig zijn? Als je wordt ‘geparkeerd’?

Parkeerplekken horen in de garage of op straat.